.........

خبر رسیده ؟ کسی شنیده ؟ تو هم خبر را چنین شنیدی ؟

سه شنبه ی تلخ ماه آبان که پر شد از بهت و ناامیدی

فقط تو ای باغبان هستی ، فقط تو می مانی و تو هستی

گلی که پژمردنی نباشد نکاشتی و نیآفریدی

خبر رسانده است برگریزان دوباره از رفتن عزیزان

پرنده ی در خزان پریده بهار امسال را ندیدی !

فضای اینجا پر از دروغ است ، نه شب شب است و نه روز روز است

نمی توانم غزل ببافم نه از سیاهی نه از سپیدی

چه دشمنانی که از تو گفتند : دوستانند و با تو بودند

همه رفیقان باوفایند اگر نباشی ، مگر ندیدی ؟

گذشتی از آنچه در گذر بود و باغ هایی که بی ثمر بود

تو یی که اینگونه پر کشیدی ، به آنچه می خواستی رسیدی !

.................