می گویمت ای جان از اول و آخر

از ماجراهای شب های شهریور

می گویمت آنقدر تا ملتفت گردی

هرجا نفهمیدی می گویمت از سر

با شیوه ای تازه هر سال می آید

هر بار می آید از پیش جالب تر

شب های شهریور در ماه آبان است

یا اینکه چون امسال در آخر آذر

وقتی که شعرت را با عدل می سنجند

فرقی ندارد که مردی تو یا دختر

البته دختر ها در نمره های شعر

هستند از مردان گاهی مساوی تر

یک باره. یک روزه . یکهو . یه جورایی-

می شه که جایت را یک شاعر دیگر...

جانا چه تلخ است آه وقتی که می گیرند

از شاعران سکه، از طوطیان شکُر

شب های شهریور از پیش و پس گاهی

از داوران خود هم می خورد خنجر

برخی خبرها را اخبار می گوید

برخی خبرها را می آورد داور

پنهان نخواهد شد  وقتی خبر دارند

از قشم و آبادان تا رشت و بابلسر

این جا ترازو ها با عدل میزانند

ترس است در دل ها همواره از محشر

ما کشوری سرشار از عدل می سازیم

تا چشم دشمن کور... تا گوش شیطان کر...